23 september 2018

7 VASTE PLANTEN OM VAN TE SMULLEN



Artisjokken, asperges en rabarber kennen we natuurlijk allemaal. Maar wist je dat er veel meer vaste eetbare planten zijn
die zó op de menukaart kunnen?
Onze groenteschappen liggen vol met éénjarige gewassen: tomaten, spinazie, boontjes, worteltjes, uien. Logisch ook, want deze kortlevende smaakvolle groentes produceren met hun hoge voedingsbehoefte en waterverslindende dorst enorme hoeveelheden vrucht en zaad. De landbouw heeft ons de afgelopen 10.000 jaar geen windeieren gelegd zullen we maar zeggen! ... LEES VERDER >>

Pin This

28 juli 2018

ZELFGEBOERD TUINBOON OMELETJE


Het is zó warm dat mijn tuindagen avondjes zijn geworden:
van 20 uur tot 22 uur een beetje oogsten, scharrelen, en de éénjarigen water geven. De rest van de tuin krijgt geen druppel,
al betekent dit misschien dat sommige jonge vaste planten de droogte niet gaan overleven.
Ik zie het maar als een goede test en leerschool! Welke eetbare planten kunnen deze extremen wél aan?
... LEES VERDER >>
Pin This

4 mei 2018

BLOESEM THEE


Wist je dat ontzettend veel bloemen eetbaar zijn? Stokroos, komkommerkruid, rozenblaadjes, goudsbloem, álle magnolia en zelfs de sierkers. (Maar kijk wel uit, en eet echt alleen bloemen waarvan je zeker weet dat ze niet giftig zijn!)
Op de stadsakker staat een prachtige stermagnolia die ik van de winter heb bevrijd uit een wirwar van wilgen- en esdoorntakken.
... LEES VERDER >>
Pin This

24 april 2018

VAN MIN 10 NAAR PLUS 25


Toen ik gisterenavond op de bank plofte met een glimlach op mijn gezicht slaakte ik een zucht van verlichting. Ik ben de laatste tijd zo vaak chagrijnig van de tuin gekomen zonder te begrijpen waarom, dat ik er serieus aan begon te twijfelen of dit wel is wat ik wil. Kun je dat geloven? Gisteren viel het kwartje. Eindelijk. ... LEES VERDER >>

Pin This

13 maart 2018

OOGST!


Waar begin je na een jaar radiostilte?
1 jaar geleden! Op 9 maart 2017.
'Ik sta tot mijn knieën in de klei. Het is 19 uur, koud, donker, en nat. Het regent. Onder het felle licht van de lampen van het voetbalveld aan de andere kant van de sloot kan ik nog net zien waar ik sta. Belangrijker, of ik niet inmiddels zó ver wegzak in de verzadigde klei dat mijn laarzen vollopen. Ik sta onder de kwets, een pruimenboom, in een hele grote plas water, die groter, groter en groter wordt. Het water kan geen kant op, het moet van het land af. Ik begin te scheppen, een diepe geul van de kwets rechtstreeks richting sloot. Mijn God wat is dit zwaar. Het regent hard, en op de achtergrond hoor ik een trainer schreeuwen. ... LEES VERDER >>
Pin This