ZELFGEBOERD TUINBOON OMELETJE


28 JULI 2018
Het is zó warm dat mijn tuindagen avondjes zijn geworden: van 20 uur tot 22 uur een beetje oogsten, scharrelen, en de éénjarigen water geven. De rest van de tuin krijgt geen druppel, al betekent dit dat sommige jonge vaste planten de droogte misschien niet gaan overleven.
Ik zie het maar als een goede test en leerschool! Welke eetbare planten kunnen deze extremen wél aan?




boven: de gekrulde bloemstengels van (hardneck) knofloook onder: kapucijner bloemen

Toen ik vorig jaar dacht dat ik mijn opbrengst van ruim 10 kilo tuinbonen per week wel zou verkopen in de losse verkoop bij Lekkernassûh had ik het goed mis! In week 1 was het bingo. Ik was de eerste met bonen, en ze vlogen over de toonbank. Maar daarna?! Lastig. We hebben ons in de weken die volgden ongans gegeten aan de dikkerds, en veel van de oogst weggegeven.
Dit jaar heb ik het anders aangepakt. Geen losse verkoop meer, en de oogst zó spreiden dat we over een langere periode kleinere porties te eten hadden. 4 lichtingen in totaal. Half oktober 2017 zijn de eerste 'Aqua Dolce' bonen de grond in gegaan (een oud Italiaans oersterk en vorstbestendig ras), en begin februari en maart volgde de rest.
Tuinbonen hebben zich allang bewezen. De bonen werden al gegeten in het oude Egypte, zo'n 5000 jaar v.Chr. Nu nog worden de gedroogde bonen door veel Egyptenaren bijna dagelijks gegeten met ei, knoflook en citroensap.
Als kind vond ik tuinbonen niet te eten, maar nu ben ik er gek op! Vers, dubbel gedopt, zelfs rauw met wat olijfolie en zout. Van de éénjarigen is het misschien wel één van mijn favoriete groentes geworden, ook omdat het zulke sterke planten zijn. Het zijn stikstofbommetjes, ze verlangen niet veel van de bodem, en zo vroeg in het voorjaar heb je nog geen problemen met droogte. Ze zijn rijk aan eiwitten en vezels, en leveren flink wat groen materiaal voor op de composthoop.
Mijn verse tuinbonen zijn inmiddels op. Maar in mijn voorraadkast heb ik nog een flinke pot gedroogde bonen uit 2017 staan om Egyptische ful medames mee te maken, hummus, tuinboonburgers, of pasta, later dit jaar. De vriezer ligt vol met kapucijners en doperwten, en de tuin ligt vol met blauwe rupsen, zoals Mic ze noemt, geen echte, maar blauwe netten tegen de vogelvraat. Niet alle éénjarigen zijn zo makkelijk als de boon ...
Dit zelfgeboerde omeletje is mijn eerste echte eigen lokale feestmaal. De verse dille, verse munt en de fijne smaak van de knoflookstengels maken het helemaal af. De delicate bloemstengels van knoflook (alleen de hardneck knoflooksoorten krijgen ze) kun je makkelijk vervangen door verse knoflook of een stengeluitje. Eet smakelijk!


tuinboon omeletje
ingrediënten :
2 flinke handen tuinbonen
2 volle handen kapucijners of doperwten (diepvries kan ook natuurlijk!)
verse dille
verse munt
bloemstengels van knoflook of (verse) knoflook
zout
zwarte peper
3 eieren
olie of boter om in te bakken

bereiding :
1. Dop de tuinbonen en blancheer ze kort (bij verse tuinbonen is 2 minuten doorkoken ruim voldoende). Laat ze even uitlekken en afkoelen en dop ze nog een keer! Dop en blancheer ondertussen ook de kapucijners of doperwten.
2. Hak de verse kruiden fijn, en snipper de bloemstengels of knoflook. Meng de bonen, erwten en kruiden door elkaar.
3. Kluts de eieren met wat zout, maak een omeletje, maar bak het niet te lang door!
4. Schep je omeletje op een bord, schep het bonenmengsel op de helft van het ei, bestrooi met wat versgemalen peper, en klap het omeletje dicht. Eet smakelijk!

Pin This